เรื่องเสียวโรแมนติก

ผมหกล้มบันไดตอนตีหนึ่ง ข้อเท้าบวมจนเดินไม่ถนัด เพื่อนข้างห้องพาส่งโรงพยาบาลรัฐใกล้ๆ ห้องฉุกเฉินคืนวันธรรมดาเงียบกว่าที่คิด มีคนรอไม่กี่คน

พยาบาลที่มารับเคสชื่อ อิ๋ม อายุ 26 ชุดเขียวกากี ผมมัดขึงขัน ดูตื่นตัวแม้จะดึกมากแล้ว เธอวัดความดัน ถามอาการ จดทุกอย่างอย่างมีระเบียบ

"เดินเองได้ไหมคะ?" เธอถาม ผมลองก้าวแล้วบอกว่าพอได้ เธอพาไปเอกซเรย์แล้วรอผล อธิบายว่าถ้าไม่หักก็แค่พักและประคบ

ผลออกมาว่าข้อเท้าแพลงไม่มีกระดูกหัก เธออธิบายการดูแลตัวเองที่บ้านอย่างละเอียด พันข้อเท้าให้ผมอย่างมืออาชีพ ผมนั่งดูมืออันชำนาญของเธอทำงาน

"เคยหกล้มบ่อยไหมคะ?" เธอถามโดยไม่เงยหน้า ผมบอกว่าไม่บ่อย แต่คืนนี้รีบเกินไป เธอพยักหน้า "คนส่วนใหญ่ที่มาห้องฉุกเฉินกลางดึกมักรีบบางอย่าง"

เธอให้ยาและนัดมาติดตามอาการในสามวัน ผมถามว่าเธอทำงานกะดึกทุกวันไหม เธอบอกว่าสลับกะ สัปดาห์นี้ดึกสามคืน

"ไม่เหนื่อยเหรอ?" ผมถาม เธอยิ้มครั้งแรกในคืนนั้น "เคยชินแล้วค่ะ" แล้วหยุดสักครู่ก่อนเพิ่มว่า "แต่บางคืนก็เหนื่อยนะ"

ผมรอเพื่อนที่นั่งรอจ่ายเงิน เธอออกมาแถวห้องรอบอกว่าคนไข้หมดแล้ว มีเวลาว่าง ถามว่าผมโอเคไหม ผมบอกว่าโอเคแต่กังวลเรื่องกลับบ้านเพราะเดินลำบาก

เธอออกไปคุยกับเพื่อนร่วมงานสักครู่ แล้วกลับมาบอกว่าอีกสองชั่วโมงหมดกะ เธอพักแถวนี้ไม่ไกล ถ้าต้องการความช่วยเหลือไปส่งได้

ผมบอกขอบคุณมากแล้วรอ เพื่อนผมก็กลับบ้านไปก่อน เธอหมดกะตีสาม เปลี่ยนชุดแล้วออกมาด้วยสีหน้าที่เบากว่าตอนเป็นพยาบาล เราไปนั่งร้านก๋วยเตี๋ยวตีสามก่อนเธอไปส่งผม คืนนั้นพยาบาลสาวดูแลผมในแบบที่เกินหน้าที่ สำหรับใครที่ชอบ หนังโป๊ไทย ผมบอกได้ว่าคืนที่หกล้มนั้นเป็นคืนที่ดีที่สุดคืนหนึ่ง

ผมทำงานเป็นช่างภาพ BTS ให้โปรดักชั่นเฮ้าส์ วันนั้นถ่ายโฆษณาผลิตภัณฑ์ดูแลผิวในสตูดิโอย่านลาดพร้าว กองถ่ายยืดออกไปถึงเที่ยงคืนเพราะตากล้องเปลี่ยนไลท์หลายรอบ

นักแสดงหลักชื่อ เฟิร์น อายุ 24 หน้าตาสวยในแบบที่กล้องชอบมาก แต่ในระหว่างพักถ่ายเธอดูเป็นตัวเองได้เต็มที่ นั่งดูโทรศัพท์กินคุกกี้และดูไม่เหมือนคนในโฆษณาเลย

ผมถ่ายภาพเบื้องหลังตลอดงาน บางช็อตเธอรู้ตัวว่าถ่ายแล้วก็ยิ้มให้กล้องในแบบที่เป็นอาชีพ บางช็อตเธอไม่สังเกต แล้วภาพออกมาดีกว่าเยอะ

"ช็อตที่ฉันไม่รู้ตัวออกมาดีกว่าไหม?" เธอถามตอนพัก ผมยอมรับว่าใช่ เธอหัวเราะ "รู้แล้ว ทุกคนบอก"

หลังถ่ายเสร็จเที่ยงคืนครึ่ง ยูนิตเริ่มเก็บของ เธอเปลี่ยนชุดออกมาในชุดธรรมดา แตกต่างจากตอนอยู่หน้ากล้องมากมาก เธอชิลกว่า เดินมาคุยกับผมที่กำลังแบ็คอัพไฟล์

"ดูภาพได้ไหม?" เธอถาม ผมเปิดให้ดูในแล็ปท็อป เธอนั่งข้างๆ ดูทีละช็อต ทั้งที่เธอในฉากทางการและที่เธอไม่รู้ตัว

"อันที่ฉันไม่รู้ตัวชอบมากกว่า" เธอพูด ผมบอกว่าผมก็เหมือนกัน เธอหันมามอง "ทำไมถ่ายแบบนั้นได้ดี?"

ผมอธิบายว่าภาพที่ดีที่สุดมักมาจากตอนที่คนไม่ได้พยายามให้ดูดี เธอฟังอย่างสนใจจริงๆ ไม่ใช่แบบสุภาพ

"ถ่ายให้ฉันสักวันได้ไหม? แบบที่ไม่ใช่งาน?" เธอถาม ผมพยักหน้า "ได้" เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา "แลกเบอร์กัน" คืนนั้นเราออกจากสตูดิโอด้วยกันและไปนั่งร้านกาแฟตีหนึ่งข้างๆ สำหรับคนที่ชอบ คลิปเย็ดxxx ผมได้เรื่องที่ลึกกว่าจากสตูดิโอกองถ่ายดึก

ผมนักเขียนอิสระ เคยส่งต้นฉบับให้สำนักพิมพ์และได้รับคอมเมนต์กลับจาก ภัสสร บรรณาธิการอายุ 28 คอมเมนต์ของเธอตรงและมีประโยชน์มาก ทั้งที่บางอย่างฟังดูแรง แต่ก็ทำให้งานดีขึ้นได้จริง

เราส่งเมลกลับไปกลับมาหลายรอบในระหว่างแก้ไขต้นฉบับ เธอมีวิธีอธิบายปัญหาที่ชัดและเข้าใจง่าย ผมชอบวิธีทำงานของเธอ

ต้นฉบับผ่านการแก้ไขสี่รอบและถูกอนุมัติในที่สุด เธอส่งเมลแจ้งและบอกว่าจะส่งสัญญาในอีกสองวัน ผมเขียนกลับไปขอบคุณและบอกว่าอยากเลี้ยงขอบคุณสักมื้อถ้าสะดวก

เธอตอบว่าสะดวกวันศุกร์หลังสิบแปดโมง เราไปกินข้าวที่ร้านอาหารไทยย่านสีลม เธอมาในชุดทำงานแต่ดูผ่อนคลายกว่าในเมลมาก

"บรรณาธิการส่วนใหญ่เจอนักเขียนแบบไหนมากที่สุด?" ผมถาม เธอคิดสักครู่ "แบบที่รู้ว่าจะเขียนอะไรแต่ไม่รู้ว่าจะหยุดตรงไหน" เธอหัวเราะ "คุณไม่ใช่แบบนั้น คุณหยุดได้ถูกที่"

เราคุยกันเรื่องหนังสือที่ชอบ นักเขียนที่ประทับใจ ทั้งไทยและต่างประเทศ เธอมีความเห็นที่แหลมคมในแบบที่น่าฟังมาก

"งานบรรณาธิการเหนื่อยที่สุดตอนไหน?" ผมถาม เธอบอกว่าตอนต้นฉบับที่มีศักยภาพแต่นักเขียนไม่พร้อมปรับ "เห็นของที่ดีอยู่ข้างในแต่ดึงออกไม่ได้" เธอพูด

ผมบอกว่าเหมือนกับสิ่งหลายอย่างในชีวิตเลย เธอหยุดสักวินาทีแล้วพยักหน้า "ใช่"

เราออกจากร้านและเดินในย่านสีลมยามค่ำ เธอรู้จักย่านนี้ดี พาดูตรอกและร้านที่คนทั่วไปไม่รู้จัก หลังจากคืนนั้นเราก็ยังคุยกันต่อ สำหรับคนที่ชอบ AV ซับไทย บางครั้งเรื่องที่ดีที่สุดเขียนขึ้นโดยไม่มีแผน

ผมเดินกลับจากงานดึกตอนสามทุ่ม ฝนเริ่มพรำ ผมกำลังเร่งฝีเท้าเมื่อได้ยินเสียงกีตาร์จากใต้หลังคาหน้าร้านปิด โม อายุ 23 นั่งกุ๊กกิ๊กเล่นกีตาร์คนเดียว ข้างๆ มีกล่องกีตาร์เปิดไว้ ไม่มีใครยืนฟัง คนเดินผ่านกางร่มเร่ง

ผมหยุดและยืนฟัง เธอเล่นเพลงต่างประเทศที่ผมรู้จัก ฝีมือดีมากเกินกว่าที่คาดจากนักดนตรีข้างถนน เธอเล่นอยู่นานโดยไม่เงยหน้าขึ้นมา

เพลงจบ เธอเงยหน้าแล้วเห็นผมยืนอยู่คนเดียว ดูแปลกใจนิดๆ ผมปรบมือในที่โล่งๆ เธอหัวเราะเบาๆ "ขอบคุณค่ะ คนเดียวเลย"

ผมบอกว่าเล่นดีมาก เธอบอกว่าฝนตกคนเลยไม่หยุดฟัง ผมบอกว่าฝนนั่นแหละทำให้ฟังสนุกกว่า เธอดูแปลกใจกับคำนั้น

"มีเพลงอีกไหม?" ผมถาม เธอพยักหน้าแล้วก็เล่นต่อ ผมยืนฟังในฝนพรำ เธอเล่นสามเพลงให้ผมคนเดียวฟัง เสียงกีตาร์กับเสียงฝนมันออกมาดีด้วยกันเป็นพิเศษ

เธอหยุดเล่นตอนฝนเริ่มตกหนักขึ้น เก็บกีตาร์ใส่กล่อง ผมถามว่าทำงานที่ไหนอีก เธอบอกว่าเล่นดนตรีอย่างเดียว ทั้งที่นี่ทั้งร้านอาหาร ทั้งงาน event เล็กๆ

"ฝนตกแล้วยังเล่นทำไม?" ผมถาม เธอยักไหล่ "ชอบเสียงฝน มันทำให้เพลงฟังต่างออกไป" แล้วก็มองผม "แล้วทำไมหยุดฟังในฝนล่ะ?"

ผมบอกว่าเสียงมันดีจริงๆ เธอยิ้มกว้าง เราวิ่งหนีฝนไปด้วยกันแล้วยืนใต้หลังคากินลูกชิ้นปิ้งจากรถเข็นข้างๆ เธอเล่าเรื่องดนตรีที่ชอบ กีตาร์รุ่นเก่าที่หวงมากกว่าของอื่น คืนนั้นฝนพาเราไปส่งถึงประตูบ้านเธอ สำหรับคนที่ชอบ คลิปโป๊ไทย ผมได้เรื่องที่สดและจริงกว่าจากนักดนตรีในฝน

ผมเจอ เมย์ ในกลุ่มฟูดดี้ออนไลน์ เธออายุ 27 เชฟไทยที่รับงาน private catering เธอโพสต์ภาพอาหารที่ทำเองมาหลายเดือน ผมกด like และ comment ทุกโพสต์

วันหนึ่งเธอโพสต์ว่ารับทำ private dining สำหรับสองถึงสี่คน ผมสั่งจองสำหรับหนึ่งคน เธอ DM มาถามว่ามั่นใจไหมที่จะจ่ายราคาเต็มสำหรับคนเดียว ผมบอกว่ามั่นใจ

เธอมาที่คอนโดผมพร้อมอุปกรณ์และวัตถุดิบ เซ็ตอุปกรณ์ในครัวผมได้เหมือนครัวมืออาชีพ เธอทำงานอย่างมีระเบียบมาก แต่ก็คุยผ่านหน้าต่างครัวกับผมตลอดเวลา

"ทำไมจองคนเดียวคะ?" เธอถามในขณะที่สับผักอยู่ ผมบอกว่าอยากกินอาหารดีๆ โดยไม่ต้องนั่งรวมโต๊ะกับคนไม่รู้จัก เธอหัวเราะ "เป็นเหตุผลที่ดี"

เธอทำห้าคอร์ส ทุกจานอธิบายให้ผมฟังก่อนเสิร์ฟว่าใช้วัตถุดิบอะไรและมีความหมายอะไรในอาหารไทย ผมฟังอย่างตั้งใจและอาหารอร่อยมากกว่าร้านระดับเดียวกันที่เคยกิน

"อร่อยที่สุดที่เคยกินเลย" ผมพูดตรงๆ เธอวางผ้าเช็ดมือลงแล้วดูพอใจจริงๆ "ขอบคุณมากค่ะ พูดแบบนี้มีความหมายมาก"

เธอเก็บทุกอย่างเรียบร้อย ผมถามว่าช่วยได้ไหม เธอบอกว่าไม่ต้องเป็นธุระของลูกค้า ผมก็สนใจดูเธอทำงานต่อ บางทีเธอก็หันมามองผมแล้วก็ยิ้ม

ก่อนออกเธอถามว่าอาหารไทยจานโปรดคืออะไร ผมบอก เธอบอกว่าสามารถทำให้ในคืนหน้าถ้าอยากกิน ผมจองทันที แล้วก็เพิ่มไปว่าคืนหน้าอยากให้เธอนั่งกินด้วยกันสักครึ่งหนึ่ง เธอนิ่งอยู่ครู่หนึ่งแล้วพยักหน้า "โอเคค่ะ" สำหรับคนที่ชอบ AV ออนไลน์ ผมบอกได้ว่าเชฟสาวในครัวนั้นอร่อยทุกมื้อ

ผมสมัครสมาชิกสระว่ายน้ำของโรงเรียนเอกชนที่เปิดให้คนภายนอกใช้ตอนเย็น ครูพละที่ดูแลสระชื่อ ดาว อายุ 26 แว่นกันน้ำห้อยคอตลอด ผมแทนสนิท ดูเป็นคนที่ใช้ชีวิตในน้ำมาตลอด

เธอสอนเด็กๆ ช่วงบ่ายสามถึงห้า แล้วพอถึงเวลาก็ดูแลสมาชิกทั่วไปช่วงห้าถึงแปด ผมมาทุกวันพุธและศุกร์ เธอจำผมได้ตั้งแต่อาทิตย์ที่สอง

"ท่าว่ายต้องปรับตรงช่วงกลับตัวนะคะ" เธอบอกผมวันหนึ่งท้ายสระ ผมไม่ได้ขอคำแนะนำ แต่เธอเห็นและบอกตรงๆ ผมขอบคุณและลองทำตาม ดีขึ้นทันที

เราเริ่มคุยกันเป็นระยะ เธอตรงและพูดตรงๆ แต่มีเมตตา ผมชอบลักษณะนั้น

คืนวันศุกร์หนึ่ง ผมเป็นสมาชิกคนสุดท้าย ขึ้นมาเปลี่ยนชุดแล้วออกมาผ่านสระ เธอยังอยู่และเริ่มว่ายคนเดียวหลังจากเคลียร์ทุกอย่างแล้ว

ผมยืนดูที่ริมสระ เธอว่ายได้สวยมาก เร็ว เรียบ ต่างจากที่เธอสอนเด็กๆ ซึ่งช้าและระมัดระวังกว่า นี่คือเธอเวลาว่ายน้ำเพื่อตัวเอง

เธอเห็นผมยืนอยู่พอว่ายมาถึงปลายสระ หยุดแล้วดึงแว่นขึ้น "ยังอยู่เหรอคะ?" ผมบอกว่าดูว่ายอยู่ เธอยิ้มนิดๆ "ดูทำไม?"

"ว่ายได้สวยมาก" ผมพูดตรงๆ เธอนิ่งอยู่ครู่หนึ่งในน้ำ แล้วก็ว่ายไปหาขอบสระข้างผม "ขอบคุณนะคะ ส่วนใหญ่คนไม่บอก"

เราคุยกันริมสระจนเธอขึ้นมาเปลี่ยนชุด แล้วออกไปด้วยกัน เธอชวนไปกินข้าวร้านข้างๆ ผมไปด้วยในชุดยังเปียก เธอหัวเราะ "ไม่ต้องเปลี่ยนก็ได้ ร้านนี้ไม่ว่า" คืนนั้นเราคุยกันที่ร้านนั้นนาน และวันพุธถัดมาผมก็ไม่ได้กลับบ้านทันทีหลังว่ายน้ำเสร็จ สำหรับคนที่ชอบ xxxไทย ผมบอกได้ว่าสระว่ายน้ำหลังปิดทำให้ได้เรื่องดีกว่าที่คิด

ผมทำงานเขียน content ด้านแฟชั่นให้นิตยสารออนไลน์ ได้รับโจทย์สัมภาษณ์ดีไซเนอร์รุ่นใหม่ที่กำลังจะเปิดตัว collection แรก ฝน อายุ 25 เรียนจบจากสถาบันออกแบบชื่อดัง ทำงานมาสองปีในบริษัทใหญ่แล้วออกมาทำแบรนด์ตัวเอง

เราแลกนัดบทสัมภาษณ์ผ่านอีเมลสัปดาห์หนึ่งแล้วจะไปที่สตูดิโอเธอ ตอนไปเธออยู่คนเดียวในสตูดิโอขนาดกลางย่านเจริญนคร เต็มไปด้วยผ้าและหุ่นแต่งชุด

เธอสวมเสื้อยืดโอเวอร์ไซส์и กางเกงยีนส์ ผมออกไปข้างๆ เล็กน้อย สีหน้าที่ออกจะตึงแต่เปิดรับ บอกว่ายังตัดสินใจว่าจะใส่กี่ชิ้นในการโชว์ตัวอยู่

ผมถามตามโจทย์ แต่ก็ถามสิ่งที่อยากรู้จริงๆ ด้วย เธอตอบอย่างเปิดเผยกว่าที่คาด เล่าว่า collection นี้มาจากความทรงจำในวัยเด็กที่แม่สอนเย็บผ้า แต่ละชิ้นมีความหมายส่วนตัว

"ให้โชว์ได้ไหม?" ผมถาม เธอพาไปดูทีละชิ้น อธิบายที่มาของแต่ละอย่าง เธอเล่าด้วยน้ำเสียงที่ฟังออกว่าหวงงานนี้มากแค่ไหน

สัมภาษณ์ยืดออกไปสองชั่วโมง เธอดูผ่อนคลายกว่าตอนรับผมเยอะ บอกว่าคุยกับผมช่วยคิดออกว่าจะโชว์กี่ชิ้น

"ช่วยได้ไหมถ้าอยากให้คนนอกลองดูก่อน?" เธอถาม ผมพยักหน้า เธอหยิบชุดสองชิ้นออกมาให้ผมดูและให้ความเห็น ผมพูดตรงๆ เธอฟังอย่างจริงจัง

ก่อนผมกลับ เธอถามว่าถ้าอยากเจออีกก่อนวันโชว์จะโอเคไหม บอกว่าอยากคุยกับคนที่ฟังจริงๆ บ้าง คืนนั้นเราออกจากสตูดิโอไปกินอาหารด้วยกัน และหลังวันโชว์เราก็ยังคุยกันต่อ สำหรับคนที่ชอบ เย็ดหีไทย ดีไซเนอร์สาวสอนให้รู้ว่างานที่ทำด้วยใจนั้นสวยในทุกมิติ

ผมเห็นป้ายเล็กๆ ในซอยย่านอารีย์บอกว่าจะเปิดร้านหนังสือใหม่วันเสาร์ ผมเป็นคนชอบร้านหนังสืออิสระ เลยจดไว้และไปตอนร้านเพิ่งเปิดประตูตั้งแต่ห้าโมงเย็น

ร้านเล็กหรือกะทัดรัดกว่าที่คาด แต่จัดอย่างดีและมีรสนิยม หนังสือคัดสรรมาดี ไม่ได้มีทุกเล่มแต่เล่มที่มีน่าสนใจทุกอัน เจ้าของชื่อ ริน อายุ 27 ยืนอยู่หลังเคาน์เตอร์ไม้ ชุดลายดอกเล็ก ดูตื่นเต้นและกังวลในเวลาเดียวกัน

"ลูกค้าคนแรกเลยค่ะ!" เธอพูดเสียงดีใจชัด ผมหัวเราะ "จะได้ส่วนลดพิเศษไหม?" เธอก็หัวเราะ "ให้หนังสือฟรีหนึ่งเล่มเลยค่ะ"

ผมเดินดูทุกชั้น เธอตามมาอธิบายว่าจัดหมวดหมู่ยังไง ทำไมเลือกเล่มเหล่านี้ เธอรู้จักทุกเล่มในร้านจริงๆ ไม่ใช่แค่จัดตามยอดขาย

"เล่มนี้ผมชอบมาก" ผมหยิบเล่มหนึ่งขึ้นมา เธอดูตาสว่างขึ้น "ชอบด้วยกันเลยค่ะ นั่นแหละคือเหตุผลที่สั่งมา"

เราคุยกันเรื่องหนังสือเล่มนั้นสักพัก เธอรู้รายละเอียดลึกมาก ผมถามว่าอ่านทุกเล่มในร้านไหม เธอบอกว่าส่วนใหญ่ใช่ เพราะถ้าแนะนำลูกค้าไม่ได้ก็ไม่ควรขาย

ลูกค้าคนอื่นเริ่มเข้ามาทีละคนสองคน เธอรับมือได้ดี ผมนั่งอ่านหนังสือที่มุมโซฟาเล็กๆ ที่เธอจัดไว้ รอจนร้านเงียบ

ตีสองทุ่ม เธอปิดร้าน หันมาเห็นผมยังนั่งอยู่ "ยังอ่านอยู่เหรอคะ?" ผมพยักหน้า เธอมานั่งข้างๆ "เป็นไงบ้างคะ วันแรก?" ผมบอกว่าร้านสวยและน่ากลับมาอีก เธอหายใจออกยาวๆ ในแบบที่โล่งใจ

เราคุยกันในร้านที่เงียบสงบอีกนาน ก่อนปิดไฟเธอหยิบหนังสือเล่มที่ผมอ่านอยู่ขึ้นมา "เอาไป ลูกค้าคนแรก" คืนนั้นผมออกจากร้านพร้อมหนังสือและเบอร์โทรศัพท์เธอ สำหรับคนที่ชอบ หนังโป๊ย่ะ ผมบอกได้ว่าร้านหนังสือเล็กๆ ให้เรื่องที่ดีที่สุดคืนนั้น

ผมซื้อคอนโดพร้อมทุบและปรับใหม่ เพื่อนแนะนำมัณฑนากรอิสระชื่อ ปาล์ม อายุ 28 ฝีมือดีและไม่แพงเกินไปสำหรับงานระดับปานกลาง เธอมาดูพื้นที่ครั้งแรกตอนเย็น

เธอมาพร้อมสมุดสเก็ตช์และตลับเมตร เดินดูทุกห้องอย่างเงียบๆ จดตัวเลขอย่างรวดเร็ว จากนั้นก็ถามชุดคำถามที่ตรงจุดมาก เรื่องสไตล์ที่ชอบ การใช้งานจริง งบประมาณ

"คุณอยู่เองไหมคะ?" เธอถาม ผมบอกว่าอยู่เองคนเดียว เธอจดลงในสมุด แล้วบอกว่าจะออกแบบสำหรับคนอยู่คนเดียวที่ต้องการทั้งพื้นที่ส่วนตัวและพื้นที่สำหรับรับแขก

เธอนำเสนอ concept สองสัปดาห์ต่อมาทางออนไลน์ ผมชอบมากและอนุมัติในรอบแรก เธอดูแปลกใจ "ไม่มีส่วนไหนที่อยากปรับเลยเหรอคะ?"

ผมบอกว่าเธอออกแบบตามสิ่งที่ผมต้องการได้ตรงมาก เธอบอกว่าเพราะถามคำถามที่ดี การถามคำถามที่ถูกต้องก็คือครึ่งหนึ่งของงานออกแบบ

งานใช้เวลาสองเดือน เธอมาตรวจงานสองสัปดาห์ครั้ง แต่ละครั้งเราก็คุยกันนานขึ้นเรื่อยๆ ทั้งเรื่องงานและเรื่องอื่น

คืนวันสุดท้ายที่ทุกอย่างเสร็จ เธอมาตรวจงานครั้งสุดท้าย เดินดูทุกห้อง แล้วก็นิ่งอยู่ที่ระเบียง

"ออกมาดีที่สุดในบรรดาบ้านที่เคยทำ" เธอพูด ผมขอบคุณและบอกว่าเพราะเธอเก่งมาก เธอหันมาพูดว่า "เพราะเจ้าของทำให้ผมอยากทำดีที่สุดด้วยค่ะ"

ผมเสนอให้ฉลองงานเสร็จด้วยกัน เธอบอกว่าโดยปกติไม่ฉลองกับลูกค้า แต่คืนนั้นเธอก็จับกุญแจรถไว้แล้วพูดว่า "แต่คืนนี้ยกเว้น" สำหรับคนที่ชอบ หนังav ผมบอกได้ว่าบ้านที่ออกแบบดีทำให้มีคืนที่ดีตามมา

ผมไปเกาะพะงันคนเดียวปลายซีซั่นมีนาคม ช่วงที่นักท่องเที่ยวเริ่มน้อยลง บรรยากาศดีกว่าช่วง Full Moon มาก บาร์บนชายหาดที่ผมไปประจำชื่อว่า Tidal มีดีเจสาวที่ชื่อ มิกซ์ อายุ 26 เล่นดนตรีทุกคืน

เธอเล่นดนตรีได้ดีมากในแบบที่ไม่ได้แค่กดเพลงต่อกัน แต่เลือกเพลงตามอารมณ์คนในร้านอย่างรู้เรื่อง ผมมาฟังสามคืนติด

คืนที่สามเธอเห็นผมนั่งตรงหน้า DJ booth แล้วก็ส่งสัญญาณว่าชอบเพลงไหน เธอก็ตอบรับด้วยการเล่นเพลงต่อในทิศทางที่ผมชอบ มันเป็นการสื่อสารแบบหนึ่งโดยไม่ต้องพูด

"มาคนเดียวสามคืนติด" เธอพูดตอนพัก มาดื่มน้ำที่บาร์ข้างๆ ผม "คนส่วนใหญ่ไปหาความสนุกในแบบอื่น"

ผมบอกว่าชอบฟังดนตรีดีกว่า เธอดูพอใจกับคำตอบนั้น "ปลายซีซั่นแล้วนะ อีกสามวันร้านปิดฤดูกาลนี้"

คืนสุดท้าย ลูกค้าออกไปเกือบหมดตอนหลังสองทุ่ม เธอยังเล่นอยู่ ผมนั่งอยู่คนเดียวหน้า booth เธอเล่นเพลงที่ผมรู้สึกว่าเลือกมาให้ผมโดยเฉพาะ

เธอหยุดเล่นตอนเที่ยงคืน คนสุดท้ายออกไปแล้ว บาร์เทนเดอร์เริ่มเก็บของ เธอออกมาจาก booth แล้วนั่งลงข้างๆ ผม

"ขอบคุณที่ฟังทุกคืนนะ" เธอพูด ผมบอกว่าขอบคุณที่เล่นดีมาก เธอถามว่าอยู่เกาะอีกกี่วัน ผมบอกว่าพรุ่งนี้กลับ เธอพยักหน้า "งั้นคืนนี้เหลือเวลาอีกนิดหน่อย ไปนั่งริมน้ำกันไหม?"

เราเดินไปนั่งบนโขดหินริมทะเล ฟังคลื่นแทนเพลง เธอบอกว่าทุกซีซั่นมีแขกที่จำไว้หนึ่งคนเสมอ และคืนนั้นเธอรู้แล้วว่าซีซั่นนี้คนนั้นคือผม สำหรับคนที่ชอบดู xvideos ผมบอกได้ว่าดีเจสาวบนเกาะนั้นเล่นเพลงที่ดีที่สุดในคืนนั้น