ผมทำงานเป็นช่างภาพ BTS ให้โปรดักชั่นเฮ้าส์ วันนั้นถ่ายโฆษณาผลิตภัณฑ์ดูแลผิวในสตูดิโอย่านลาดพร้าว กองถ่ายยืดออกไปถึงเที่ยงคืนเพราะตากล้องเปลี่ยนไลท์หลายรอบ
นักแสดงหลักชื่อ เฟิร์น อายุ 24 หน้าตาสวยในแบบที่กล้องชอบมาก แต่ในระหว่างพักถ่ายเธอดูเป็นตัวเองได้เต็มที่ นั่งดูโทรศัพท์กินคุกกี้และดูไม่เหมือนคนในโฆษณาเลย
ผมถ่ายภาพเบื้องหลังตลอดงาน บางช็อตเธอรู้ตัวว่าถ่ายแล้วก็ยิ้มให้กล้องในแบบที่เป็นอาชีพ บางช็อตเธอไม่สังเกต แล้วภาพออกมาดีกว่าเยอะ
"ช็อตที่ฉันไม่รู้ตัวออกมาดีกว่าไหม?" เธอถามตอนพัก ผมยอมรับว่าใช่ เธอหัวเราะ "รู้แล้ว ทุกคนบอก"
หลังถ่ายเสร็จเที่ยงคืนครึ่ง ยูนิตเริ่มเก็บของ เธอเปลี่ยนชุดออกมาในชุดธรรมดา แตกต่างจากตอนอยู่หน้ากล้องมากมาก เธอชิลกว่า เดินมาคุยกับผมที่กำลังแบ็คอัพไฟล์
"ดูภาพได้ไหม?" เธอถาม ผมเปิดให้ดูในแล็ปท็อป เธอนั่งข้างๆ ดูทีละช็อต ทั้งที่เธอในฉากทางการและที่เธอไม่รู้ตัว
"อันที่ฉันไม่รู้ตัวชอบมากกว่า" เธอพูด ผมบอกว่าผมก็เหมือนกัน เธอหันมามอง "ทำไมถ่ายแบบนั้นได้ดี?"
ผมอธิบายว่าภาพที่ดีที่สุดมักมาจากตอนที่คนไม่ได้พยายามให้ดูดี เธอฟังอย่างสนใจจริงๆ ไม่ใช่แบบสุภาพ
"ถ่ายให้ฉันสักวันได้ไหม? แบบที่ไม่ใช่งาน?" เธอถาม ผมพยักหน้า "ได้" เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา "แลกเบอร์กัน" คืนนั้นเราออกจากสตูดิโอด้วยกันและไปนั่งร้านกาแฟตีหนึ่งข้างๆ สำหรับคนที่ชอบ คลิปเย็ดxxx ผมได้เรื่องที่ลึกกว่าจากสตูดิโอกองถ่ายดึก
