ผมไม่ชอบตัดผมในวันหยุด เลือกไปตอนวันธรรมดาใกล้ปิดร้าน ร้านเสริมสวยย่านอารีย์ปิดสองทุ่ม ผมไปตอนทุ่มครึ่ง ช่างที่เหลืออยู่คนเดียวชื่อ พลอย อายุ 25 ผมดำย้อมสีแดงปลาย กันเปื้อนสีดำ เธอบอกรับได้อีกหนึ่งคน
เธอล้างผมให้ นิ้วนวดหนังศีรษะอย่างชำนาญ ผมแทบหลับ เธอหัวเราะเบาๆ "ง่วงเหรอคะ?" ผมบอกว่าสบายมาก เธอบอกว่าส่วนใหญ่ก็เป็นแบบนั้น
ในระหว่างตัด เธอถามว่าอยากได้ทรงอะไร ผมบอกว่าให้เธอตัดอะไรก็ได้ที่คิดว่าเข้ากับหน้า เธอดูท่าทีผมสักพักแล้วพยักหน้า "โอเคเลยค่ะ ไว้ใจได้"
เธอตัดผมอย่างมั่นใจ ไม่ถามซ้ำ ไม่ลังเล กรรไกรเสียงดีมาก เธอทำงานอย่างตั้งใจ ผมดูเธอในกระจกระหว่างรอ
"ทำงานอะไรคะ?" เธอถาม ผมอธิบาย เธอฟังและถามต่อ สนทนากันสนุกกว่าที่คาดไว้สำหรับการตัดผม
หลังตัดเสร็จเธอเป่าผมให้ ทำงานเรียบร้อยมาก ทรงออกมาดีกว่าที่บอกสล็อตปกติมาก ผมดูในกระจกแล้วพูดจริงๆ ว่าดีมากเลย เธอพอใจในแบบที่เห็นได้ชัด
"ช่างส่วนใหญ่ไม่ได้รับอิสระแบบนี้บ่อยนะคะ" เธอบอก ผมบอกว่าถ้าไม่รู้จริงก็ไม่มีประโยชน์จะสั่ง เธอหัวเราะ "ลูกค้าส่วนใหญ่สั่งแล้วไม่พอใจ แต่อิสระก็ยิ่งน่ากลัว"
เธอเก็บเครื่องมือขณะผมจ่ายเงิน คนอื่นๆ ในร้านกลับไปหมดแล้ว เธอจะล็อคร้านคนเดียว ผมถามว่าขับรถกลับเองไหม เธอบอกว่าขึ้น BTS แถวๆ นั้น
เราออกมาด้วยกัน เดินไปสถานีเดียวกัน บนรถไฟเธอยืนถัดจากผม คุยกันจนถึงสถานีเธอ ก่อนลงเธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา "ขอเบอร์ได้ไหมคะ? ถ้าอยากตัดผมครั้งหน้าจะนัดตรงได้เลย" ผมพิมพ์เบอร์ให้ แล้วก็เพิ่มไปว่าถ้าอยากคุยนอกจากนัดตัดผมก็โทรได้ เธอยิ้มก่อนประตูปิด คืนนั้นเราส่งข้อความกันจนดึก สำหรับคนที่ชอบ คลิปหลุด ผมได้เรื่องที่ดีกว่าจากร้านตัดผม
