หนังสือ

ผมนักเขียนอิสระ เคยส่งต้นฉบับให้สำนักพิมพ์และได้รับคอมเมนต์กลับจาก ภัสสร บรรณาธิการอายุ 28 คอมเมนต์ของเธอตรงและมีประโยชน์มาก ทั้งที่บางอย่างฟังดูแรง แต่ก็ทำให้งานดีขึ้นได้จริง

เราส่งเมลกลับไปกลับมาหลายรอบในระหว่างแก้ไขต้นฉบับ เธอมีวิธีอธิบายปัญหาที่ชัดและเข้าใจง่าย ผมชอบวิธีทำงานของเธอ

ต้นฉบับผ่านการแก้ไขสี่รอบและถูกอนุมัติในที่สุด เธอส่งเมลแจ้งและบอกว่าจะส่งสัญญาในอีกสองวัน ผมเขียนกลับไปขอบคุณและบอกว่าอยากเลี้ยงขอบคุณสักมื้อถ้าสะดวก

เธอตอบว่าสะดวกวันศุกร์หลังสิบแปดโมง เราไปกินข้าวที่ร้านอาหารไทยย่านสีลม เธอมาในชุดทำงานแต่ดูผ่อนคลายกว่าในเมลมาก

"บรรณาธิการส่วนใหญ่เจอนักเขียนแบบไหนมากที่สุด?" ผมถาม เธอคิดสักครู่ "แบบที่รู้ว่าจะเขียนอะไรแต่ไม่รู้ว่าจะหยุดตรงไหน" เธอหัวเราะ "คุณไม่ใช่แบบนั้น คุณหยุดได้ถูกที่"

เราคุยกันเรื่องหนังสือที่ชอบ นักเขียนที่ประทับใจ ทั้งไทยและต่างประเทศ เธอมีความเห็นที่แหลมคมในแบบที่น่าฟังมาก

"งานบรรณาธิการเหนื่อยที่สุดตอนไหน?" ผมถาม เธอบอกว่าตอนต้นฉบับที่มีศักยภาพแต่นักเขียนไม่พร้อมปรับ "เห็นของที่ดีอยู่ข้างในแต่ดึงออกไม่ได้" เธอพูด

ผมบอกว่าเหมือนกับสิ่งหลายอย่างในชีวิตเลย เธอหยุดสักวินาทีแล้วพยักหน้า "ใช่"

เราออกจากร้านและเดินในย่านสีลมยามค่ำ เธอรู้จักย่านนี้ดี พาดูตรอกและร้านที่คนทั่วไปไม่รู้จัก หลังจากคืนนั้นเราก็ยังคุยกันต่อ สำหรับคนที่ชอบ AV ซับไทย บางครั้งเรื่องที่ดีที่สุดเขียนขึ้นโดยไม่มีแผน