แฟชั่น

ผมทำงานเขียน content ด้านแฟชั่นให้นิตยสารออนไลน์ ได้รับโจทย์สัมภาษณ์ดีไซเนอร์รุ่นใหม่ที่กำลังจะเปิดตัว collection แรก ฝน อายุ 25 เรียนจบจากสถาบันออกแบบชื่อดัง ทำงานมาสองปีในบริษัทใหญ่แล้วออกมาทำแบรนด์ตัวเอง

เราแลกนัดบทสัมภาษณ์ผ่านอีเมลสัปดาห์หนึ่งแล้วจะไปที่สตูดิโอเธอ ตอนไปเธออยู่คนเดียวในสตูดิโอขนาดกลางย่านเจริญนคร เต็มไปด้วยผ้าและหุ่นแต่งชุด

เธอสวมเสื้อยืดโอเวอร์ไซส์и กางเกงยีนส์ ผมออกไปข้างๆ เล็กน้อย สีหน้าที่ออกจะตึงแต่เปิดรับ บอกว่ายังตัดสินใจว่าจะใส่กี่ชิ้นในการโชว์ตัวอยู่

ผมถามตามโจทย์ แต่ก็ถามสิ่งที่อยากรู้จริงๆ ด้วย เธอตอบอย่างเปิดเผยกว่าที่คาด เล่าว่า collection นี้มาจากความทรงจำในวัยเด็กที่แม่สอนเย็บผ้า แต่ละชิ้นมีความหมายส่วนตัว

"ให้โชว์ได้ไหม?" ผมถาม เธอพาไปดูทีละชิ้น อธิบายที่มาของแต่ละอย่าง เธอเล่าด้วยน้ำเสียงที่ฟังออกว่าหวงงานนี้มากแค่ไหน

สัมภาษณ์ยืดออกไปสองชั่วโมง เธอดูผ่อนคลายกว่าตอนรับผมเยอะ บอกว่าคุยกับผมช่วยคิดออกว่าจะโชว์กี่ชิ้น

"ช่วยได้ไหมถ้าอยากให้คนนอกลองดูก่อน?" เธอถาม ผมพยักหน้า เธอหยิบชุดสองชิ้นออกมาให้ผมดูและให้ความเห็น ผมพูดตรงๆ เธอฟังอย่างจริงจัง

ก่อนผมกลับ เธอถามว่าถ้าอยากเจออีกก่อนวันโชว์จะโอเคไหม บอกว่าอยากคุยกับคนที่ฟังจริงๆ บ้าง คืนนั้นเราออกจากสตูดิโอไปกินอาหารด้วยกัน และหลังวันโชว์เราก็ยังคุยกันต่อ สำหรับคนที่ชอบ เย็ดหีไทย ดีไซเนอร์สาวสอนให้รู้ว่างานที่ทำด้วยใจนั้นสวยในทุกมิติ

ผมรับงานนายแบบเสริมรายได้ ส่วนใหญ่เป็นงานเล็กๆ งาน editorial ที่รับในเดือนนี้เป็นของนิตยสารออนไลน์ขนาดกลาง ช่างภาพชื่อ กาย อายุ 27 ผมสั้นดำ กล้องห้อยคอตลอดเวลา ท่าทางมั่นใจ

เธอทำงานตรงและชัดเจน บอก direction อย่างรวดเร็ว ผมทำตามและเธอก็ดูพอใจ งาน editorial มักตึงเครียดกว่างาน commercial เพราะน้อยชิ้นแต่ต้องดีทุกช็อต

กองถ่ายยืดถึงเที่ยงคืน ทีมงานเหนื่อยกัน แต่เธอยังดูตื่นตัว ผมถามว่าเหนื่อยไหม เธอบอกว่าตอนถ่ายไม่รู้สึก แต่พอหยุดแล้วรู้สึกทันที

หลังทีมงานกลับเธอยังอยู่แบ็คอัพไฟล์ ผมช่วยเก็บอุปกรณ์บางส่วน เธอขอบคุณ ผมนั่งรอเธอในสตูดิโอที่ว่างเปล่า

"ทำไมยังอยู่คะ?" เธอถาม ผมบอกว่าไม่รีบ เธอพยักหน้าแล้วทำงานต่อ

เธอเสร็จในสามสิบนาที เปิดรูปดูในจอใหญ่ ผมเดินมาดูด้วยจากข้างหลัง หลายภาพดีกว่าที่คาดมาก

"ชอบอันไหนที่สุด?" เธอถาม ผมชี้ไปที่ภาพหนึ่งที่แสงมาจากทิศทางไม่ปกติ เธอยิ้ม "ผมก็ชอบอันนั้นที่สุดเหมือนกัน นั่นแหละภาพที่ดีที่สุดคืออันที่ไม่ได้ตั้งใจ"

เธอวางกล้องลงบนเก้าอี้แล้วหันมามองผมโดยตรงเป็นครั้งแรกที่ไม่ได้มองผ่านเลนส์ "คืนนี้ช่วยได้เยอะมากนะ" เธอพูด ผมบอกว่าไม่ได้ทำอะไรมาก เธอพูดว่า "บางทีแค่มีใครอยู่ด้วยก็พอแล้ว"

เราออกจากสตูดิโอด้วยกันและไปกินข้าวที่เปิดดึกใกล้ๆ คืนนั้นเธอคุยในฐานะตัวเองไม่ใช่ช่างภาพ และผมก็รู้สึกแตกต่างจากตอนอยู่หน้ากล้องมาก สำหรับคนที่ชอบ คลิปxxx ผมบอกได้ว่าเบื้องหลังกองถ่ายดึกนั้นมีเรื่องที่ดีกว่าช็อตที่ดีที่สุดในงาน